"Lagunak, erabakitzen dugun familia"

Beti esaten da familia gauzarik garrantsitzuena dela, eta bai, egia da. Haiek edozein momentutan daude edozertarako laguntzeko, gurasoek haien ohiturak eta haien aholkuak ematen dituzte, nahiz eta gero ez gustatu, baina beti ondo datorkie nahiz eta batzutan ezetz esan. Neba-arrebekin bizitza oso bat pasatuko duzu, hasieran, txikitan, beti esaten da "No quiero a mi hermano/a, te lo regalo" edo horrelako gauzak, baina ume txiki batek zer esango du konfidantza osoa duen pertsona bategaz? Gero, denbora pasatzen den bitartean, konturatzen zara alboan duzun pertsonarekin egon al zarela edozein momentuan, gero eta helduagoak egiten diren bitartean momentu gehiago pasatuko duzuela elkar, gauza garrantsitzuak kontatzeko esbubidea eduki...Orduan, nire ustez, neba-arrebak harreman ona izatea ondo dator.
Beste aldetik, aitona-amonak daude. Hauek bigarren gurasoak direla esan dezaket, laguntzeko asmoa daukate beti eta irribarrea ez dute galtzen... Betirako izan beharko ziren, inoiz galdu. Gero, izeko-osabak daude, lehengusuak... bakoitzak bere gauza onak ditu, ezin gaitezke inortaz kexatu.

Familia alde batera utzita. Zer esan dezakegu lagunei buruz? Harreman batzuk minutu gutxitan jaiotzen dira eta beste batzuk, aldiz, hilabeteak tardatu ahal dute. Lagunak, aukeratzen dugun familia da, guk jakin behar dugu norekin elkartuko garen eta norekin ez. Haiekin parrandan joango zara, haiekin gauza asko ikasiko dituzu, ondo pasatuko duzu, gauza dibertigarriak egingo dituzu... Azken finean, betiko izango dira, edo hori espero dugu giztiok "Lagunek txarrerako, onerako eta tontakeriak egiteko daude"

Eta hori alde batera utzita, gauza serioagoak kontatzeko aukera dago, beti prest egongo dira laguntzeko. Familiaz aparte, haiek oso ondo ezagutzen zaituzte, badakite noiz zauden txarto eta noiz ondo, eta lehenengo kasuan izanez gero, animatzeko eta elkarrizketa ona izateko eskubidea dago.

Orduan, familiaz aparte, kalean beste familia bat dago, ere bai garrantsitzuak direnak.